4 maart, Dunedin

We zijn op tijd wakker en vertrekken om 10:30. Eerst nog even vuil water lossen en fris water tanken. Je weet maar nooit waar we vannacht gaan staan. Voor de eerste keer gaat het dumpen van water goed. Er is blijkbaar toch ergens een propje geweest dat voorkwam dat het afval water makkelijk weg kon. Een ouder Engels echtpaar spreekt ons aan, of we ook zo’n moeite met de camper hebben. Hoe vul je water bij en dat soort vragen. Hij laat de peilbuis zien, genoeg water. Wij doen dat electronisch van uit de camper. Elk moment, staand, rijdend vooruit of achteruit, in de bocht, op een helling, altijd weten wij precies hoeveel water we nog hebben door even op een knopje te drukken! Ze gaan in drie weken rond, zuid en noord.
We maken een rondje door Cromwell en Tineke ontdekt dat het eigenlijk best de moeite waard is om er een extra nachtje te blijven staan. Maar ja, we rijden al en eenmaal op gang zijn we niet te stoppen. We stoppen wel bij de Clyde dam om de electro centrale te zien.

Een eindje verder, in Alexandra, wijst een bordje naar een kringloopwinkel. We kunnen er niet aan weerstaan, er kan daarginds een buitenkansje op ons liggen wachten. Eenmaal aangekomen is Tineke niet te stoppen en vindt daar een paradijsje aan handdoeken, bakjes, ballen,golfstokken en een golftas. En voor Piet een AWA mobilofoon voor de 68 tot 86 MHz. Altijd om te bouwen tot iets bruikbaars in Nederland en anders voor de onderdelen.

We rijden over de 8, een lange doorgaande weg van Timaru tot aan Milton, en komen door een fruitstreek. Onderweg slaan we fruit in, heerlijke Reine Claude en ook abrikozen jam.

In Millers Flat stoppen we voor de lunch. Daar kunnen eindelijk de golfclubs, die we in Alexandra kochten bij de kringloop, schoon geborsteld worden. In principe kunnen we nu bij iedere golfclub in het land langs gaan. We hebben de handschoen van huis uit mee genomen op instigatie van een van de meisjes van van Dijk. We zouden zelfs, na een rondje voor een belachelijke lage green fee, kunnen vragen of we de nacht op het terrein mogen doorbrengen. Wie zou dat zo een professioneel team kunnen weigeren?  Zeker nu Piet door Tineke met de tondeuse is opgeknapt.

Als we aankomen in Dunedin op onze voorkeur camping blijkt die vol te staan. Vanavond gaan we geen gloeiwormen zien! Op naar de volgende, een top 10 camping met slechte recensies. Er is plaats, we zetten de camper neer en gaan uit dineren. Er wordt Stronger getapt! Vergeten zijn recenties, de verouderde sanitaire voorzieningen en de kleine, aflopende staplaats.

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.